Nίκος Γούγουλας ο υπέρμαχος μαχητής πρωταθλητής προπονητής του Shotokan Karate και του bjj σε αποκλειστική συνέντευξη στον Μπάμπη Ωραιόπουλο!

Νίκος ΓούγουλαςΤο όνομά του από μόνο του προσδίδει νικητή στη ζωή και όχι μόνο. Κληρονομώντας μία αστείρευτη πηγή γνώσεων του Καράτε από τον πατέρα του Σταύρο, ακολουθώντας τα χνάρια του επί σειρά ετών, την αξιοποίησε στο έπακρο. Ανήσυχο πνεύμα όμως όπως ήταν, οδήγησε τα βήματά του για να ασχοληθεί και με ένα άλλο άθλημα το bjj, καθόλα αντίθετο και κατόρθωσε με το πείσμα και την υπομονή που τον διακρίνει να τα ισορροπήσει και τα δύο και να τα εξελίξει. Βέβαια ο πρόωρος χαμός του πατέρα του έμελλε να τον φορτώσει με τεράστιες ευθύνες, αλλά ταυτόχρονα έθεσε και μεγάλους στόχους πετυχαίνοντας νικηφόρα αποτελέσματα για το ίδιο και την ομάδα του…Πολλοί είναι εκείνοι που γίνονται μαθητές του και μάλιστα καταξιωμένοι δάσκαλοι διαφορετικών πολεμικών τεχνών όπως κι εγώ, για να μοιραστούμε μαζί του τις γνώσεις του που είναι πέρα για πέρα εξαιρετικές!


Αγαπητέ Δάσκαλε και Συνάδελφε Νίκο Γούγουλα, ο άδικος και πρόωρος χαμός του πατέρα σου τι σήμανε για σένα; H απώλεια του πατέρα μου όντως και με τον τρόπο που αυτή ήρθε, είναι αλήθεια ότι μου προκάλεσε ένα ισχυρότατο σοκ, το οποίο τον πρώτο καιρό αδυνατούσα να το διαχειριστώ. Το ήδη πολύ φορτωμένο μέχρι τότε πρόγραμμά μου επιβαρύνθηκε ακόμη περισσότερο. Έπρεπε να αναλάβω και την διεύθυνση του τμήματος του Καράτε και μαζί με αυτήν κυρίως την ευθύνη του πως θα συνεχίσει η jka στη χώρα μας, την οποία εκπροσωπούσε ο πατέρας μου. Έγιναν πολλές επαφές από μέρους μου στη συνέχεια με τους Ιάπωνες αρχηγούς και τελικά κατάφερα να συνεχίσει να επαναλειτουργεί ομαλά η πορεία της στην Ελλάδα.


Αλήθεια πως άρχισες τον Πρωταθλητισμό; Από μικρός ξεκίνησα τον πρωταθλητισμό και ήμουνα πολύ τυχερός γιατί πρόλαβα αγώνες Shotokan Shobu Ippon, οι οποίοι γινόταν χωρίς γάντια και προστατευτικά με γυμνά χέρια και πόδια, οπότε όπως καταλαβαίνεις ήταν πολύ σκληροί….Οι πρώτοι αγώνες μου ήταν το 1990 όταν έπαιξα στο Πανελλήνιο όντας άπειρος έφτασα μέχρι τον προημιτελικό όπου και συνάντησα ένα πολύ πιο έμπειρο αθλητή από τον οποίο και έχασα οριακά αποκομίζοντας πολύ δυνατές εμπειρίες. Στη συνέχεια ήμουνα πολύ συχνά στο βάθρο Πανελληνίων και αγώνων Βορείου Ελλάδας, αλλά το ότι άλλαξε ο τρόπος παιχνιδιού λόγω της τότε εναρμόνισης της τότε Ελληνικής Ομοσπονδιας (Ε.Ο.Ε.Κ) με την Παγκόσμια Ομοσπονδία Καράτε με απογοήτευσε, γιατί το Καράτε με τους νέους κανονισμούς σαν άθλημα έγινε πιο «μαλακό» και εγώ αδυνατούσα να προσαρμοστώ. Έκανα σκληρή προπόνηση στο Καράτε της jka με αποτέλεσμα την τελευταία φορά που κατέβηκα να αγωνιστώ και ενώ έπαιζα ημιτελικό και κέρδιζα με 3-0 και είχαν μείνει 30 δεύτερα τελικά έχασα τον αγώνα όχι με σκοράρισμα του αντιπάλου μου, αλλά από αποφάσεις διαιτητών από ποινές που μου χρέωσαν. Τότε θυμάμαι είχα ρωτήσει τον εθνικό προπονητή γιατί έγινε αυτό και μου είπε ότι έτσι και αλλιώς το παιχνίδι μου δεν ταίριαζε στο παιχνίδι της Εθνικής, οπότε και σταμάτησα να κατεβαίνω να αγωνίζομαι σε αυτού του είδους αγώνες… Αυτό αναπόφευκτα με ώθησε να βρω ένα άλλο άθλημα, το bjj, στο οποίο θα μπορούσα να παλεύω…


Και έτσι ήρθαν και οι πρώτες επιτυχίες σαν προπονητής bjj. Σαν προπονητής κατάφερα καταρχήν στο bjj να αναδείξω την ομάδα μου πρωταθλήτρια Ελλάδας στο no gi το 2012 και δεύτερη το 2013 και παρότι είμασταν μια μικρή ομάδα με πολύ λίγους αθλητές κερδίσαμε ομάδες που υπερτερούσαν σε όνομα και αριθμό αθλητών από όλη την Ελλάδα. Από εκεί και πέρα πρωταγωνιστούμε όλα αυτά τα χρόνια βγάζοντας πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες. Μάλιστα τα τελευταία 6 χρόνια που διοργανώνω το Κύπελλο Βορείου Ελλάδας, είμαστε συνεχώς πρωταθλητές σε επίπεδο συλλόγων. Αξιοσημείωτο όλα αυτά τα χρόνια το αναφερόμενο κύπελλο βέβαια έχει αναβαθμιστεί σε Πανελλήνιο, καθώς οι αθλητές που συμμετέχουν εκτός Βορείου Ελλάδας είναι περισσότεροι, δεδομένου ότι έχει αποκτήσει την φήμη ενός πολύ δυνατού τουρνουά).
Διακρίσεις όμως παράλληλα και στο Καράτε! Πράγματι από το 2014 που το ανέλαβα κατάφερα να έχουμε πολλές διακρίσεις σε Κύπελλα Βορείου Ελλάδας. Επίσης να έχουμε πετύχει στα πολύ δυνατά Πανελλήνια πρωταθλήματα τρεις τέταρτες θέσεις στην κατηγορία Ανδρών, Νέων και Γυναικών που είναι και οι πιο δύσκολες από πλευράς επιπέδου. Αποκορύφωμα για το 2017 που έκλεισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αφού συμμετείχαμε για πρώτη φορά σε αγώνες στο εξωτερικό στο διεθνές τουρνουά Κ1 της Ουγγαρίας με 4 αθλητές και πήραμε τις πρώτες μας διεθνείς διακρίσεις με δύο τρίτες θέσεις και δύο τέταρτες σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο από αγωνιστικής και συμμετοχής αθλητών.


Διακρίνουμε ένα υπέρμαχο μαχητή να ανταγωνίζεται! Σε καμία περίπτωση δεν έγινε από ανάγκη να αποδείξω κάτι σε κάποιον, ο μόνος ίσως στον οποίο ήθελα να αποδείξω κάτι ήταν ο εαυτός μου, αφού από μικρός ήμουνα ένα ανταγωνιστικό παιδί σε όλες του τις εκφάνσεις. Έτσι και ενώ αγωνιστικά είχε κλείσει για μένα ένας κύκλος στο Καράτε σαν αθλητής, έπρεπε να βρω κάτι άλλο και αυτό ήταν το bjj, το οποίο βέβαια ήρθε στο σωστό χρόνο μιας και ήμουν πάντα υπέρμαχος του ότι ένας πολεμιστής πρέπει να είναι ολοκληρωμένος. Τότε είχα αντιληφθεί από μάχες που έκανα με αθλητές κυρίως της πάλης ότι είχα πρόβλημα όταν ερχόμασταν κοντά. Ο πατέρας μου μάλιστα με παρότρυνε αρκετά και ήταν αυτός που έκανε το πρώτο βήμα να πάει Βραζιλία και να έρθει σε επαφές με Βραζιλιάνους δασκάλους. Τελικά το 2000 εμείς διοργανώσαμε το πρώτο στην Ελλάδα σεμινάριο bjj με Βραζιλιάνο δάσκαλο και ουσιαστικά έτσι άρχισε η εξάσκησή μου και σε αυτό το άθλημα.
Αρωγός των προσπαθειών σου ο πατέρας και δάσκαλός σου μια πλούσια παρακαταθήκη για σένα… Έτσι είναι καθώς ο πατέρας μου ήταν και ο δάσκαλός μου και τώρα καταλαβαίνω πόσο τυχερός ήμουν. Αυτοί οι τόσο διαφορετικοί αλλά καμία φορά και τόσο ίδιοι ρόλοι έμελλε να στιγματίσουν ολόκληρη τη ζωή μου. Από μηνών ακόμη ο πατέρας μου χωρίς ίσως να το γνωρίζει, απλά επειδή είχε “τρέλα” με το καράτε, φρόντιζε να έχω πάντα εικόνες με αυτό στην καθημερινότητά μου από τον Σινεμά που με πήγαινε να δω τον Μπρους Λι μέχρι να με βάζει να κάνω κινήσεις πριν ακόμη μάθω να περπατώ. Πως λοιπόν να μην λατρέψω το Καράτε, αφού συνέχεια το έβλεπα μπροστά μου ακόμη και στο τραπέζι που τρώγαμε μέχρι να σερβίρει η μητέρα μου θα έβαζε το πόδι του επάνω να κάνει διατάσεις. Όταν πηγαίναμε μαζί βόλτες ξαφνικά μπροστά στον κόσμο έκανε μια κίνηση του Καράτε γιατί κάτι του είχε έρθει στο μυαλό, εγώ φυσικά τότε ντρεπόμουν γιατί όλοι τον κοιτούσαν με μισό μάτι, αλλά αργότερα κατάλαβα ότι για εκείνον δεν υπήρχε τίποτα άλλο στον δικό του κόσμο, ήταν σαν να μη τους έβλεπε.

Η συνεργασία του πατέρα σου με τον προσωπικό του δάσκαλο STAN SCHMIDT και την jka άνοιξε το δικό σου δρόμο…! O πατέρας μου είχε την τιμή να είναι μαθητής του μεγάλου δασκάλου STAN SCHMIDT, ο οποίος ήταν ο πρώτος Δυτικός που πήρε τον βαθμό του 7ου dan jka. Aυτό αποτέλεσε μια τεράστια παρακαταθήκη γνώσεων σχετικά με το πώς δούλευε η jka. Μετά τον ξαφνικό χαμό του εγώ ανέλαβα να συνεχίσω την ύπαρξη της jka στην Ελλάδα αφού ήμουν ο μόνος συνεκτικός δεσμός με τους Ιάπωνες (η σχέση μου μαζί τους είναι άριστη και το γνωρίζουν όλοι). Κανόνισα λοιπόν όταν με ενημέρωσαν ότι θα μας κάνουν την τεράστια τιμή να έλθουν στον ένα χρόνο που πέθανε ο πατέρας μου και να επισκεφτούν τον τάφο για να του αποτείσουν τιμές (κάτι το οποίο δεν έχει ξαναγίνει για δυτικό δάσκαλο και με δικά τους έξοδα) να κάνουμε ένα σεμινάριο και κυρίως να μιλήσουμε για το μέλλον της jka στην Ελλάδα. Εκεί έζησα την πρωτόγνωρη εμπειρία, αφού μου έγινε πρόταση να αναλάβω την αρχηγία της jka στην Ελλάδα, κάτι το οποίο φυσικά ήταν πολύ μεγάλη τιμή αλλά και ευθύνη, πράγμα το οποίο με ανάγκασε να αρνηθώ, εξηγώντας ότι σε εκείνη την φάση της ζωής μου δεν θα μπορούσα να προσφέρω αυτά που θα ήθελα στη jka. Τους υποσχέθηκα όμως ότι θα βοηθήσω με όποιον τρόπο μπορώ, οπότε και μου ανάθεσαν τον ρόλο του liaison officer.


Μαθητές σου είναι από την Χαλάστρα, αλλά και δάσκαλοι πολεμικών τεχνών από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Στο Καράτε ναι οι μαθητές μου είναι κυρίως από την Χαλάστρα και αυτό γιατί υπάρχουν και άλλοι αξιόλογοι δάσκαλοι στον Νομό μας ( παρότι είμαι η μόνη μαύρη ζώνη 4o dan στην jka και ο μόνος στην Βόρεια Ελλάδα που έχω το δικαίωμα του examiner από την jka).Στο Brazilian jiu jitsu από την άλλη μέχρι και πολύ πρόσφατα ήμουνα η μοναδική μαύρη ζώνη (2nd degree) σε όλη την Βόρεια Ελλάδα και οι περισσότεροι δάσκαλοι εδώ υπήρξαν μαθητές μου. Έχω την τιμή να είμαι δάσκαλος άλλων καταξιωμένων δασκάλων από διαφορετικά στυλ όπως Καράτε, Κουγκ Φου, Αϊκίντο, Κικ Μπόξιγκ κλπ. Ένας τέτοιος δάσκαλος φυσικά είσαι και εσύ και θέλω να σε ευχαριστήσω και από εδώ που μου έκανες την τιμή να με επιλέξεις γιατί όντας γνώστης των πολεμικών τεχνών τόσα χρόνια, η κρίση σου είναι σεβαστή και έχει μεγάλη σημασία για μένα. Να αναφέρω εδώ ενδεικτικά μερικούς δασκάλους που μου κάνουν την τιμή να ανήκουν στην ομάδα μου με βάση τον βαθμό τους Ανέστης Βαγιώκας από Θεσσαλονίκη δάσκαλος του Realistic Aikido, Γιώργος Κοκκινόπουλος δάσκαλος του Κουγκ Φου, Γιάννης Παπαϊωάννου από Ελευθέριο Κορδελιό και Γιάννης Κατσαντώνης από Κατερίνη δάσκαλοι του Shotokan Κarate, Αντώνης Γιαννακίδης από Κιλκίς δάσκαλος Καράτε και Κικ Μπόξινγκ, Χάρης Αναστασιάδης  από Κατερίνη προπονητής Κικ Μπόξινγκ και mma και τέλος η πρώτη μας εκπροσώπηση στην Αθήνα του δασκάλου του παραδοσιακου jiu jitsu Αντώνη Μοσχονά.


Ο δάσκαλός σου στο bjj και η εξάπλωσή του στην Ελλάδα. Ξεκίνησα το 2000 bjj και πρώτος μου δάσκαλος ήταν ο Roberto Santanna (κάναμε τότε μαζί το πρώτο εξώφυλλο στο πολύ γνωστό τότε περιοδικό Μονοπάτι του Πολεμιστή), ο οποίος όταν είδε ότι χρειαζόμουν κάτι περισσότερο με προώθησε. Με σύστησε τον τωρινό μου δάσκαλο Andre Luis Monroe Ushirobira, o οποίος ήταν στην Nova Uniao, μετά μπήκαμε στην ομάδα του Robson Moura και τώρα ανήκουμε πλέον και επίσημα και στην ibjjf ως Ushirobira jj Greece.
To άθλημα του bjj έχει τεράστια εξάπλωση παγκόσμια έτσι και στην Ελλάδα στο πρόσφατο Πανελλήνιο φτάσαμε πρώτη φορά τις 700 και πλέον συμμετοχές αθλητών. Πέρυσι στο 5ο Κύπελλο που διοργάνωσα στην Χαλάστρα, είχαμε πρώτη φορά συμμετοχή παίδων από 6 ετών με πολύ μεγάλη προσέλευση, πράγμα το οποίο από ότι φαίνεται θα έχουμε και φέτος στο 6ο Κύπελλο Ελλάδας bjj που διοργανώνω πάλι στην Χαλάστρα στις 15 Απριλίου. Είναι ένα άθλημα που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες κυριολεκτικά, αφού έχω μαθητές από 5 ετών έως και 60….


Ποιος και πως μπορεί να γίνει Συνεργάτης σου; Μπορεί να γίνει κάποιος συνεργάτης μου εφόσον έρθει σε επαφή μαζί μου και δω ποιος είναι και τι βλέψεις έχει. Θέλω πάντα να συνεργάζομαι με υπεύθυνα άτομα γιατί ο χώρος είναι πολύ δύσκολος γεμάτος εγωκεντρικούς ανθρώπους. Θέλω να συνεργάζομαι όχι απαραίτητα με τους καλύτερους αθλητές, αλλά με τους καλύτερους ανθρώπους, γιατί η πείρα μου έδειξε ότι μόνο με αυτούς μπορείς να πορευτείς. Έχω χορτάσει να βγάζω πρωταθλητές, τώρα θέλω δασκάλους που έχουν και μικρά παιδιά. Πιστεύω ότι όντας στην τεχνική επιτροπή του αθλήματος, στην μόνη αναγνωρισμένη ομοσπονδία από το κράτος, την ΕΦΕΟΖΖ, ο ρόλος μου είναι σημαντικός στην προώθηση του αθλήματος και αυτός είναι ο προσανατολισμός που έχω οριοθετήσει.
Όντως το καράτε παραμένει η μεγάλη μου αγάπη, άλλωστε με αυτήν μεγάλωσα από την γέννησή μου ακόμη και έχοντας ως πρότυπο τον πατέρα μου. Το ότι παραχώρησα την αρχηγία της jka στην Ελλάδα στον δάσκαλο Αναστάσιο Πανουσόπουλο, το θεώρησα υποχρέωση, γιατί ήταν στην οργάνωση που είχε κάνει τότε ο πατέρας μου το νούμερο 2 μετά από αυτόν, οπότε ήταν φυσική αυτή η εξέλιξη.
Αγωνιστικές επιτυχίες. Οι επιτυχίες εδώ και 30 χρόνια είναι τόσες πολλές. Θα ξεχωρίσω στο Καράτε τα 5 πρώτα χρόνια από αυτά με την πρώτη μου Πανελλήνια διάκριση το 1991, γιατί ήταν το πρώτο μου Πανελλήνιο μετάλλιο και τις τελευταίες επιτυχίες σαν προπονητής πλέον στο διεθνές τουρνουά στην Ουγγαρία που κατεβήκαμε για πρώτη φορά χωρίς εμπειρία και καταφέραμε με 4 αθλητές να πάρουμε 2 χάλκινα και 2 τέταρτες θέσεις. Στο bjj όλα τα κύπελλα που πήραμε σαν ομάδα το πρώτο Πανελλήνιο το 2012 και όλα τα κύπελλα της Βορείου Ελλάδας. Τελευταία αφήνω την πολύ πρόσφατη 3η θέση που πήρα στο Rome Open, όχι τόσο για το μετάλλιο που κατέκτησα, αλλά γιατί στα 43 μου νίκησα όλες μου τις φοβίες, δεδομένων των αναλογιών. Συμμετείχα σε ένα τόσο δυνατό τουρνουά έχοντας την ατυχία ενός πολύ σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο μόλις 10 μέρες πριν τους αγώνες, κάτι που με ανάγκασε τις τελευταίες μέρες να κάνω ένα πραγματικό αγώνα αποθεραπείας για να μπορέσω έστω να συμμετάσχω και να πάρω αυτές τις πολύτιμες εμπειρίες που πιστεύω αποκόμισα από την συμμετοχή μου Έστω και με ένα πόδι αγωνιζόμενος δεν το έβαλα κάτω και για μένα προσωπικά βγήκα νικητής.


Και ποιους θέλεις να ευχαριστήσεις; Θέλω να ευχαριστήσω πρώτα από όλα την οικογένειά μου, την γυναίκα μου που τόσα χρόνια τραβάει όλα αυτά μαζί με εμένα, συμμεριζόμενη τα άγχη μου και τις στενοχώριές μου. Είμαι παντρεμένος με την Αθηνά Γράμπα και είμαι μαζί με την γυναίκα μου εδώ και 25 χρόνια !!! και έχω τρία αξιολάτρευτα παιδιά τον Σταύρο Ραφαήλ, την Θεοδώρα και την Μαρία. Μου δίνουν όλοι τους την δύναμη να συνεχίζω αλλά και να μοιράζομαι μαζί τους και όλες τις χαρές μου. Φυσικά όλους τους μαθητές μου και χαίρομαι βλέποντάς τους να εξελίσσονται, καθώς είμαι δάσκαλός τους και ξέρω ότι έχω και εγώ ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης σε αυτό που κάνουν για να εξελιχθούν στον πρωταθλητισμό. Όπως θα ξέρεις δεν έχω χρόνο για χόμπυ μιας και δουλεύω 360 μέρες τον χρόνο με μέσο όρο 6 – 7 τμήματα καθημερινά συν τα περισσότερα Σαββατοκύριακα που έχω αγώνες και σεμινάρια.
Τέλος θέλω να σε ευχαριστήσω εσένα προσωπικά που μου έκανες την τιμή να μου πάρεις αυτή τη συνέντευξη, αλλά και να είσαι μαθητής μου στο bjj και να σου ευχηθώ να συνεχίσεις να είσαι έτσι αγωνιστής όπως τώρα και να μαθαίνεις και σε αυτή την ηλικία πράγμα που πολλοί μεγάλοι δάσκαλοι δεν έχουν την τόλμη να το κάνουν…